Bewustzijn is er al in de baarmoeder. Ieder mens kan zich deze periode herinneren. Niet feitelijk, wel met het cellulair lichaamsgeheugen

In het dagelijks leven zul je nog, wellicht zonder het te weten, regelmatig getriggerd worden door wat er in de baarmoeder en bij je geboorte is gebeurd. 

Dit begint al voor de conceptie. En dat heeft er alles mee te maken met wat er speelde tussen je ouders. Waren je ouders gelukkig? Waren je ouders getrouwd of was je een ‘foutje’? Was je zwangerschap gepland? Of was je moeder heel jong en heeft ze de zwangerschap verstopt? 

Kun je je voorstellen wat de invloed is op jou als jij een moeder had die jou in het begin ‘verstopte’. Je mocht niet gezien worden. Als baby in de buik voel jij dat allemaal en dat heeft invloed op de rest van je leven. Dit heeft een hele grote invloed op wie jij geworden bent en in welke omstandigheden jij bent opgegroeid. Wil jij in je huidige leven niet gezien worden? 

Hoe zag het moment van de bevestiging van de zwangerschap er bij jou uit. Op het moment dat je moeder de test deed. Schrok ze? Was ze blij? Hoe stond je vader erin? Was er blijdschap? 

Al deze ervaringen in de baarmoeder krijg je als kind mee. Sterker nog, dat wordt je imprint over hoe je over jezelf gaat denken.

Was je ongewenst of niet welkom? Dan ervaar jij dat in het leven. Dat blijft zich herhalen en vormt als het ware een rode draad door je leven. Totdat er bewustwording komt. Bewustwording komt er wanneer jij hiermee aan de slag gaat, voor jezelf of voor/met je kindje. Op het moment dat hier duidelijkheid over komt, dat zichtbaar wordt hoe het voor jou als kleine baby geweest moet zijn. Dat het misschien niet altijd gemakkelijk is geweest. Maar het is wel hoe jij gevormd bent. En hoe kun je daar zo goed mogelijk mee leren omgaan? Die omstandigheden waren er nu eenmaal. Die kun je niet meer veranderen. Maar je kunt wel heel veel inzicht krijgen in waarom de dingen gaan zoals ze gaan, in waarom jij steeds tegen dezelfde dingen aanloopt of waarom jij bepaalde emoties ervaart. 

Was er veel stress in de baarmoeder? Dat heeft ervoor gezorgd dat jij heel alert was, want ieder moment kon er weer iets onverwachts gebeuren waardoor je moeder stress voelde. Dit voelde jij ook. Dat maakt jou heel alert en dat kun je nu nog steeds ervaren in het leven. Het kan ervoor zorgen dat jij moeilijk stil kunt zetten, moeilijk je rust kunt pakken of kindjes die onrustig slapen of niet in slaap kunnen vallen. Want ieder moment kan weer een stressmoment zijn. Dit kan een imprint zijn. Als dit duidelijk voor je wordt, kan dit zoveel puzzelstukjes op zijn plek laten vallen. 

Ook als jij in de baarmoeder hebt gezeten waar je veel verdriet hebt gevoeld. Bijvoorbeeld door een dierbare die is overleden. Dan heb jij dat als baby niet kunnen onderscheiden van je eigen gevoel. Alles wat je moeder voelde, voelde jij als baby. Jij als zwangere vrouw kunt dat enigszins afschermen door tegen de baby te zeggen dat mama verdriet heeft en dat … de reden is, maar dat dat haar verdriet is. Hoe dan ook, krijg je dat ongelooflijke verdriet mee in de baarmoeder. Maar door te praten, maakt dat het gevoel voor de baby anders, ondanks dat het verdriet er natuurlijk nog steeds is. Het bewustzijn van de moeder wordt ook een stuk minder, want op die momenten zal de zwangere vrouw een stuk minder bezig zijn met haar baby in de buik. Het is goed om je daar bewust van te zijn, want dan kun je er ook anders naar kijken en anders mee omgaan. 

Kijk eens naar je eigen zwangerschap en geboorte. Wat draag jij nog mee? Hoe is het voor jou geweest? Weet je hoe je eigen zwangerschap en geboorte gegaan is? 

Vraag het na als het nog kan. Het kan je veel inzichten geven. 

De patronen in je leven gaan heel ver terug. Als bepaalde dingen niet lukken in het leven. Of je bent bang nieuwe stappen te zetten in het leven. Kijk eens terug naar je geboorte. Zit daar een onverwerkt stuk? Vaak gaan deze patronen als een rode draad terug naar de imprints. 

Er kan ook veel leed voorkomen worden als jij besluit een kindje te willen. Voor een zwangerschap kun je veel helen. Je kunt bepaalde patronen bij jou stoppen! Het is ongelooflijk hoe het werkt, maar door je eigen pijn aan te kijken en ermee aan de slag te gaan, breek je een weg open. 

Een voorbeeld hierbij is als je eigen moeder een kindje is verloren tijdens de zwangerschap, krijg jij dit ook mee als kind. Dit draag je bij je in de familielijn. Je hebt een lichaamseigen (cellulair) geheugen dat dat onbewust allemaal opslaat. 

Lukt het jou nu niet om zwanger te worden? Dan kan het goed zijn dat dat nu komt omdat je ook ontzettend bang bent om een kindje te verliezen. Je lichaam beschermt je op emotioneel niveau nu door niet zwanger te raken. Deze invloed kun jij verkleinen. Dit emotionele trauma kun jij helen, zodat je deze angst losmaakt en er wel een mooi kindje bij jullie mag komen. 

Wil je meer weten of met mij aan de slag hiermee, stuur me gerust een bericht.